از توقع های دست سازتان بترسید که دیو کینه را در دل ها بیدار میکند. و تخم نفرت را می افشاند. 
توقع بیجا و جادار(!) هم چندان توفیری ندارد. نزدیکترین رابطه ها و صمیمیتها را سرد میکند. دیدم که میگم!

بعدالتحریر۱: و غیبت!

[یومیه]

نوشته شده توسط علیرضا | نهم خرداد 1388 |

کاغذ دیواری«   
سلاخ خانه شماره 5«   
خمار صدشبه«   
تست گوساله طلایی«   
ناطور ترافیک«   
روانشناسی آنلاین 1«   
گولوم را نکش«   
روی خط جنت آباد«   
روز تولد«   
نقطه ی عطف«   
برای طبقه وسطی ها«   
وسواس«   
هوای تو«   
همین جوری های پنج شنبه«   
درباره ی ما ...«   
هفت تیر«   
این بُهت مشترک«   
بهت شب شنبه«   
امیدسبز«   
توقع و کینه«   

               نه چندان بزرگم]
    که کوچک بیابم خودم را
                نه آنقدر کوچک
    که خود را بزرگ
       ... گریز از میانمایگی
   [آرزویی بزرگ است؟